الحسرة ما يتمنّى أنّ قبره كان بيده أ ما تحبّ أن يرى اللّه شخصك و سوادك ممّن يدعو له رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله أ ما تحبّ أن تكون غدا ممّن تصافحه الملائكة أما تحبّ أن تكون غدا فيمن رأى و ليس عليه ذنب فتتبع أ ما تحبّ أن تكون غدا فيمن يصافح رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله . . . . معاويه بن وهب مىگويد : به ديدن امام صادق عليه السّلام رفتم . او در مكان نماز خود مشغول نماز بود . من نشستم تا نمازش را تمام كرد . و شنيدم كه با پروردگار اينطور مناجات مىكرد : اى كسى كه ما را مخصوص به كرامت نموده ، به ما وعده شفاعت داده و رسالت را در ميان ما قرار دادى ، ما را وارث پيامبران ساخته ، با ما امتهاى سابق را ختم نموده و ما را مخصوص به وصايت پيامبر نمودى ، علم گذشته و آينده را نصيب ما ساخته و دلهاى مردم را به سوى ما مايل نموده ! من ، برادرانم و زائران قبر پدرم امام حسين عليه السّلام را بيامرز ، كسانى كه براى خوبى به ما و پاداشهايى كه بخاطر برقرارى ارتباط با ما نزد تو است و بخاطر مسرور ساختن پيامبرت محمّد صلّى اللّه عليه و آله و اجابت دستور ما و خشمگين ساختن دشمن ما و رضايت تو ، مالشان را خرج كرده و به طرف قبر او حركت كردند . به همين جهت از جانب ما آنان را با رضايتت پاداش ده ، در شب و روز آنان را حفظ كن و هنگامى كه آنان نزد زن و فرزند خود نيستند تو خود جانشين آنان در ميان خانواده‌هايشان باش ، از آنان حفاظت نما و شر هرگردنكش مخالف حق و هر مخلوق قوى يا ضعيف و هرشيطان انسى و جنّى را از سر آنان كم كن و بالاترين پاداشى را كه بخاطر غربت از وطن‌هايشان و برگزيدن ما بر فرزندان و خانواده و نزديكان خود ، آرزو دارند به آنان عطا فرما . خداوندا ! همانا دشمنان ما بخاطر اين عمل ، آنها را عيب مىكنند ولى عيب كردن دشمنان نتوانسته است مانع اقبال آنها به ما شود و با وجود مخالفت دشمنان اين عمل را انجام مىدهند . پس به اين چهره‌هايى كه آفتاب آن را تغيير داده ، رحم نما و به اين رخساره‌هايى كه بر قبر امام حسين عليه السّلام گذاشته مىشود و به اين چشمانى كه بخاطر ما گريان شده و به اين دلهايى كه براى ما بىطاقت شده و براى ما سوخته و به اين فريادهايى كه براى ما كشيده مىشود ، رحم كن . خداوندا ! اين جان‌ها و اين بدن‌ها را به تو سپردم تا روز تشنگى آنها را از حوض كوثر سيراب نمايى . و آن حضرت عليه السّلام ، پيوسته اين دعا را در حال سجده مىخواند . هنگامى كه نماز و دعاى آن حضرت عليه السّلام تمام شد ، به او عرض كردم : فدايت شوم ، اگر اين دعايى كه من از شما شنيدم درباره كسى بود كه اصلا خدا را نمىشناخت ، همانا گمان